Osman KUŞ – Yeni Jenerasyon İnsan

Ben de gazeteler gibi kelime oyunları yapayım dedim bu yazımın başlığında. “Peki nedir bu 100′ün kerameti ?” diye sorucak olursanızda yazıya geçmeden bunu cevaplamak isterim. Bu blogumun istikrarını yakaladıktan sonra yazdığım 100. yazıdır. Gönül ister ki 100. yazımın sevincini doyasıya yaşayalım. Ancak kursağımızda kaldı bu sevinç.

Dün gece Avrupa adına ülkemizin geçirdiği en kötü gecelerden biriydi. Gece iyi başlamıştı aslında Beşiktaş’ın galibiyeti ve Trabzon’un erken gol bulmasıyla. Bize de umut olmuştu, hep beraber geçeriz düşüncesi vardı. Önce Beşiktaş’lılar sevindi. Aslında bu gece tek sevinen onlardı. Trabzon’un önce Giray’ın kendi kalesine attığı ve ardından Kuyt’ın attığı gollerle 1-0 başladığı geceyi 2-1 mağlup kapattı. Bu sefer gözlerimizi Fenerbahçe’Me ve Galatasaray’a çevirdik. Fenerbahçe’M maçın başında baskısını kurmasına rağmen ilk yarının sonlarına doğru oyun ortada geçmeye başlamıştı. 2. yarı tamamıyla baskıyı kurmuştuk ancak geçen yıl kaçan şampiyonluktaki son maçtaki şanssızlığımız bu gecede yanımızdaydı.

Yazının devamı »

Dün akşam alınan Trabzon yenilgisinden önce düşünmemiz gereken bir play off turu rövanş maçımız var. Yunanistan’da 1-0 kaybetmemize rağmen kendi evimizde bunun avantajını kullanacağımızdan hiç bir şüphemiz yok. Dün akşam ki hırsın daha fazlası olması gerekiyor ki o hırs olduğunda turu geçmemiş işten bile değil. Volkan Demirel kesin olarak o maça yetişicekmiş, Mert’te fena kaleci değil. Bence yedek kaleci bakılmasına gerek yok. Onun dışında ki tek sakat olan Dia’nın da rövanş maçına yetiştirileceği konuşuluyordu, umarım yetişir. Paok karşısında çıktığımız ilk maçta eksiklerimiz fazlaydı ve yediğimiz golü çıkaramadık. Buna rağmen deplasmandan 1-0 mağlubiyet’le ayrılmak çokta kötü bir sonuç değil. Bu sonuçtan sonra evimizde turu geçeceğimizden hepimiz hemfikiriz.

Yazının devamı »

Elveda, Fenerbahçe tarihin en klas gollerine imza atan adam. Beyaz Pele’nin 1 gecede açıklanan 4 transferinden biriydi Deivid. Kezman, Deivid, Lugano ve Edu’ydu o gece açıklanan. Kezman dışında adına pekte aşina olmadığımız isimlerdi. Ama oynadıkları futbolla hepimizin gönlünü kazanmışlardı. Kezman için aynı şeyleri söyleyemeyebilirim, şansı tutmamıştı belkide. Edu içinde aynı şekilde, istikrar yakalayamıyordu. Ancak Deivid ve Lugano’nun bize kattıkları, tarihimizde ilk defa Şampiyonlar Ligi Çeyrek Finali oynamamıza yaptıkları katkılardan dolayı onları çok sevdik, seveceğiz. Önce ayağı kırılan, ardından ise annesinin acı ölüm haberini alan Deivid kendini uzun bir süre toparlayamamıştı. Hatta sakatlığı geçtikten sonra çıktığı ilk maçında golünü yine atmıştı. Onu en iyi Beyaz Pele oynatıyordu.

Yazının devamı »