Mimin konusu ” Hayatınız boyunca yaptığını en büyük yanılgı nedir ? “. Benim de ara ara yakındığım bu durumu sizlere de anlatmak istedim. Çocukluk anılarımı yaşadığım eski mahallemde bir arkadaşımın amcası Tenis antrenörlüğü yapıyordu. 1. sınıfa giderken okula gelip tenis için çocuk seçmişlerdi ve aralarında bende vardım. Başta belirteyim ; masa tenisi değil, kort tenis. Yaklaşık 4 yıl kadar kort tenis oynamıştım. Lisansım çıkmıştı ve turnuvalara katılıyorduk, ekipçe. Sonrasında Bursa içerisinde düzenlenen il şampiyonasına katılmıştık. İlk rakibim zayıftı ve onu halt etmeyi başarmıştım. 2. rakibim hatırladığım kadarıyla çok hiperaktif bir çocuktu ve beni zorlamıştı. 3. ve son rakibimle maça başladığımda sağ boşluğumda dayanılmaz bir ağrı hissetmiştim ve maçı yarıda bırakmak zorunda kalmıştım. Tabi hükmen mağlup olarak. Sonrasında eve gelirken bir Sağlık Ocağına uğradık ve doktorun dediği ” Üşütmüştür sıcak su koy geçer. ” kelimeler bunlardı. Annem de söyleneni yapıp sıcak su koymuştu. Biraz iyi olur gibi olmuştum. Sonrasında gece 2-3 sularında ise yine o dayanılmaz sancı tutmuştu. 2 katlı ranzanın üst katından alt katta yatan kardeşim seslendim ve annemle babamı kaldırmasını istedim. Daha sonra onlar da kalktılar ve hemen Konur hastanesinin acil servisine gittik. Orada bayan doktor elini ağrılı bölgeye koyduğu anda ” Ameliyathaneyi hazırlayın. ” gibi bir şey söyledi. Ailem şaşkındı ve beni apartopar soyundurup o buz gibi odaya soktular. 5-4-3-2-1-0 ve karanlık.

Sonrasın da kendime gelmeye başladığımda beni yatağıma yatırıyorlardı. Devamında ise biraz istirahat etmem istendi. Tam saaitini hatılayamıyacam 3 ya da 4 saat sürmüştü sanırım ameliyat. Ben oldukça bithap düşmüştüm. Sonrasında “apandist ameliyatı” olduğumu öğrendim. Kendime geldiğim de halamın, amcamın yanıma geldiğini görmüştüm. İşte o gün 15 Eylül 2005 günü Galatasaray – Tromso maçı vardı. Galatasaray cephesinden yapılan ” Elenirsek, Türkiye’yi terk ederiz. ” açıklamalarından sonra Tromso’nun kazanmasını istediğim bir maç haline gelmişti. Hemen babama onu sorduğum da maçın daha oynanmadığını ve akşama oynanacağını söylemişti. Akşamında maçı büyük bir keyifle seyretmiştim. Ertesi gün Tenis antrenörlerim beni ziyarete gelmişler ve manevi değeri büyük olan bir tenis raketi hediye etmişlerdi bana.

Normal apandist ameliyatı geçiren hastalar hemen 1 günde tedavi olmasına karşın ben 1 hafta hastanede kalmıştım. Sebep olarak ise apandistin gizli ve zehirli olmasından dolayı onu ararken organların zarar görmesi gösterilmişti. Yani apandist patlasaymış bu siteyi hiç açamıyacakmışım. (:

Neyse sonrasın da taburcu oldum ve biraz dinlendikten sonra tenisi bırakma kararı almıştım. Hep hayalini kurduğum, sevdiğim işi yapıcaktım, futbolcu olucaktım. 1-2 yaz okuluna gittikten sonra Oyak Renault’ta oynamaya başlamıştım ki ilk idmanlar olarak netilendirebileceğim kadar erken sakatlanmıştım. Bu sefer idman da dizime aldığım bir darbe neticesi doktordaydım.

Doktorun bana söylediği “Ömrün boyu spor yapamazsın” lafları safsatadan öte değildi. Farklı bir doktora göründüm o da aynen “20 yaşına katar spor yapamazsın” sözlerini sarfetti. Bu sözler beni tatmin etmiyordu. Çünkü sporu çok seviyordum ve özellikle de futbolu. Sonrasın da bir profesör doktora çıktım ve onun koyduğu teşhis diğer söylenenlerden sonra moralimi biraz olsun düzeltmişti. Tıpta tedavisi olmayan ve milyonda bir görülen bir rahatsızlığa kapılmıştım. Tek çaresi zamandı, 6 ay ila 2 sene arasında kendi kendine düzelicek zaman. Doktor bana futbol oynama, şöyle otur, böyle kalk gibi şeyler söylemişti. Ancak ben topuğum yırtıldıktan sonra bile Beden Eğitimi hocasından izinsiz Beden dersine girebilecek kadar sevdiğim için futbolu ve sporu, doktorun bu söylemleriyde birer safsataydı. Belki onu dinlesem dizlerim 6 ay içinde düzelicekti. Ancak dinlemeyip 2 sene gibi uzun bir süre içerisinde bu hastalıktan kurtulmuştum.

Yazı çok uzun olduğu için artık burada kesmeyi düşünüyorum. En büyük yanılgım budur işte. Spora, futbola 2 sene gibi uzunca bir süre ara vermektir. Amatör de oynarken açığa alınmaktır. Büyük sözü dinlememektir. Hayattaki en büyük yanılgım budur. Yeterince uzun olduğu için yazımda yer vermeyeceğim ama Şebnem Kısaparmak’ın “Keşkeleri Çıkardım Hayatımdan” adlı şiirini okumanızı şiddetle tavsiye ederim. Bunca talihsizlikten sonra iyi haberi de sona sakladım. Benim için trenin kalktığını düşünürken henüz geç olmadığı konusunda edindiğim bilgiler neticesin de bu sefer kafaya koydum. Hamlığımdan kurtulup, eski kondisyonumu yakalama çalışmalarına başladım. Amatör Futbol’a geri dönücem nasipse. Hee unutmadan bu mimi paslamakta gerekir şimdi. Benim gibi spordan büyük yanılgılar sahibi olan arkadaşım Burak‘a paslıyorum.

Değer verip, vakit ayırıp okuduğunuz için çok çok teşekkür ederim. Biraz uzun oldu. Sürç-ü lisan ettiysek affola. Hayırlı ramazanlar.

Bu zamazingo Richard Buckminster Fuller’in bulduğu nano teknolojinin başıymış meğer. Nano teknoloji adında anlaşılacağı gibi küçük teknolojidir. Yani çok ufak neredeyse yaklaşık 10 nm hatta dahada küçük boyutta malzemeler ve aygıtların geliştirilmesine kullanılır. 1 nm’nin metrenin milyarda biri olduğunu varsayarsak baya küçük. Gelgelelim Google gün geçtikçe bu estetik doodle’llarıyla gönlümüzü fethetmeye devam edicek.

Bu arada unutmadan Buckyball doodle’nın resmini ekleyeyim. Animasyon olarakta üzerine gelince mouseu götüdüğünüz yöne doğru dönüyor bu turuncu zamazingo.

Bu yaptığınız tamamıyla tutumculuktan başka bir şey değildir. Türk futboluna hiçbir fayda sağlamamasının yanı sıra büyük ölçüde zararı vardır. Daha kaliteli bir lig, daha kaliteli Türk topçular için bu yabancı sınırlamasının kalkması gerekmektedir.

Bu akşam 3-0 yendiğimiz ve Hamit Altıntop’un muhteşem bir gol kaydettiği Kazakistan maçı sonrası millilerimizden Emre Belözoğlu’nun konuşması da hoşuam gitti. ” Mesut Türk statüsün de oynasa Madrid’e gidebilir miydi ? Orası da şüpheli. ” dedi Emre. Bende aynı şekilde düşünüyorum. Mesut Özil’i karakter olarak sevmiyor olabilirim, yaptığı yanlış tercihlerden sonra. Ancak futbolunu beğeniyle takip ediyorum. Acaba o Türk statüsünde oynasa Madrid’e gider miydi ? Düşünmek gerek..

Bu arada dizinin 2. sezonu için 2 tane fragman yayınlandı. Zannediyorum ki 1 tane daha yayınlanır ve artık 2. sezonu başlar. Sanırım 2. sezonun başlangıcı için net bir tarih verilmedi. Ancak ilk sezondaki hatasız senaryo ve sürükleyici şekilde devam ederse dizi, sanıyorum son sezonunda da izleyiciye güzel bir veda yapıcak. Son sezonu olduğunu, dizinin sadece 2 sezonluk yapılıp tadında bırakılacağını açıklamıştı dizi ekibi.

Yazının devamında ise sizlere önce ilk çıkan Ramiz Dayı ve Kenan Birkan’ın ilk karşılaşma sahnelerinin bulunduğu fragmanı ve devamında ise Haluk Bilginer’le Tuncel Kurtiz’in “Melek” ve “Şeytan”ı oynadığı fragmanı paylaşıyorum.

Ramiz Dayı ve Kenan Birkan’ın Haydarpaşa da ilk karşılaşmaları [ 2. Sezon 1. Fragmanı ]

Ramiz Dayı’nın “Melek”i, Kenan Birkan’ın “Şeytan”ı oynadığı sahne [ 2. Sezon 2. Fragmanı ]

Şimdi gelelim bu şampiyona için çekilen reklamlardan diğer beğendiğim reklama. Bu reklam Turkcell’in şampiyona için çekmiş olduğu reklam. Hani şu dedenin kitabı fırlatıp raflardaki kitapların arasına sokması, buna misilleme teyzenin de yumağı salondaki yumaklığa oturduğu yerden göndermesi gibi günlük hayatta yaptığımız seleye çamaşır atma olayını biraz daha geliştirmişler diyebiliriz reklam konusu için. Yine bu reklamında müziği hoşuma gitti ve başarılı bir çalışma ortaya koymuşlar. Reklamdaki birlik olma duygusu da ayrıca hoşuma giden etmenlerden. Basketi atanı izleyenlerin hep bir ağızdan ” Hoppa ” yapmaları reklama büyük renk katmış diye düşünüyorum. Özellikle şu kahvehanedeki küp şeker atma olayında hedef yönünü şaşsaydı kahve sahibine pek iyi gözle bakılmazdı heralde. (:

Yazının devamında 2 reklam filminide koyuyorum. O kadar çok dönüyor ki televizyonda rastgele bile izlemiş olabilirsiniz ancak buradanda hatırlayalın istedim.

İlk olarak ” Türkler Uçuyo ! “


Ve sonrasında ” Hoppaa.. “

Türk sporuna yapılan her katkı için bizzat teşekkür ederim Turkcell ve Türk Hava Yolları. Hayırlı ramazanlar.

Eğer sizde bu tasarımı beğendiyseniz ve kullanmak isterseniz şuraya tıklayarak indirip kullanabilirsiniz. Yüce Türk ulusunun 30 Ağustos Zafer Bayramını tüm içtenliğimle kutlarım. Hayırlı ramazanlar..

Toplam 4 grupta aralarında Türkiye’nin de bulunduğu 24 ülke takımı bu şampiyonada ter dökücekler.  Koçluğunu bir dönem Fenerbahçe’nin de koçluğunu yapan Bogdan Tanjevic’in yaptığı, şimdiye kadar en iyi derecemizin 2006 yılında Japonya’da ki şampiyonada altıncılığı bulunan milli takımımızda NBA’da oynayan Mehmet Okur sakat olması dolayısıyla şampiyonada forma giyemiyecek.

Ömer Onan, Sinan Güler, Hidayet Türkoğlu, Ersan İlyasova, Ender Arslan, Kerem Tunçeri, Barış Ermiş, Kerem Gönlüm, Cenk Akyol, Ömer Aşık, Semih Erden ve son olarakta Oğuz Savaş’ın kadroda bulunduğu milli takımımız bu şampiyonada gösterilen favorilerden. Tabiri caizse “gaz vermek” adına yapılan reklam çekimleri umarım sporcuların kondisyonlarını ve dikkatlerini dağıtmamışlardır. Çünkü şimdiye kadar ne zaman kendimize boy aynasından bakıp, şişirdiysek hep sonu hüsran oldu. Bu sefer öyle olmamasını diliyoruz. Hem ev sahibi avantajımızda var. Mesela bugün Kayseri de oynanan A grubunun açılış maçı Avustralya ve Ürdün arasında geçen ve Avustralya’nın 76-75 yani 1 sayı farkla kazandığı maçta tribünlerin boş olduğu gözlenmiş. Ben biletix’den araştırdığımda Türkiye’nin ilk maçı için bilet kalmadığını söylemişti. Bu da tribünlerimizin tamamıyla dolu ve coşkulu olacağının göstergesi diyebiliriz.

Bu akşam saat 21.00′da Türkiye’ye en iyi derecesi 23.’lük olup şampiyonaya ilk kez katılan ve zayıf bir rakip olarak gördüğüm Fildişi Sahilleri karşısında başarılar diliyorum. İnşallah aldığımız galibiyetleri yorumlama fırsatını yakalarım ve bu galibiyetleri büyük bir zevkle yorumlarım. Her ne kadar futbola ilgi duysamda kardeşim bir basketbolcu ve seyir zevkinin yüksek olduğu bir spor olması neticesiyle ayrıca en büyük etkenin Türkiye’nin de katılacak olmasıyla bu şampiyonayı televizyondan ve fırsat bulursam statdan takip edeceğim. İnşallah şampiyona sonunda gülen taraf biz oluruz. Hayırlı ramazanlar..

Dün gece Avrupa adına ülkemizin geçirdiği en kötü gecelerden biriydi. Gece iyi başlamıştı aslında Beşiktaş’ın galibiyeti ve Trabzon’un erken gol bulmasıyla. Bize de umut olmuştu, hep beraber geçeriz düşüncesi vardı. Önce Beşiktaş’lılar sevindi. Aslında bu gece tek sevinen onlardı. Trabzon’un önce Giray’ın kendi kalesine attığı ve ardından Kuyt’ın attığı gollerle 1-0 başladığı geceyi 2-1 mağlup kapattı. Bu sefer gözlerimizi Fenerbahçe’Me ve Galatasaray’a çevirdik. Fenerbahçe’M maçın başında baskısını kurmasına rağmen ilk yarının sonlarına doğru oyun ortada geçmeye başlamıştı. 2. yarı tamamıyla baskıyı kurmuştuk ancak geçen yıl kaçan şampiyonluktaki son maçtaki şanssızlığımız bu gecede yanımızdaydı.

Emre’nin o güzel golüyle maçı uzatmalara taşıdık ve Muslimovic bu gece hayallerimizi yıkan vuruşu yaptı. “Daha erken, çok var.” dedik, umutla bekledik. Bu sırada Galatasaray’ın son dakikalarda Aydın ile 1 gol bulduktan sonra 1 gol yemesi sonucu Avrupa arenasına veda ettiğini öğrendik. Ve sonunda gelen düdükle bizde veda etmiştik bu arenaya.

Fenerbahçe’M ve Trabzonspor’un elenmesindeki en büyük suçlu Federasyondur. Her iki takımında bu hafta sonu Avrupa’da önemli karşılaşmalara çıkacağını bildikleri halde hafta başına koydukları maç programını değiştirme gereği hissettirmediler ve bunun yaraları ağır oldu. Maçın verdiği yorgunluğun yanı sıra sakatlıklarda göze çarptı. Trabzonspor’un savunma oyuncusu sakatlanmış ve akşamki maçta forma şansı bulamamıştı. Bunun üzerine her 2 takımdada yorgunluğun belirtisi ufak sakatlıklar mevcuttu. Ülkemizin Avrupa’da 9. sıraya çıktığı bir dönemde 3 takımımızın da Avrupa’ya bu kadar veda etmesi son derece üzücü oldu.

FENERBAHÇE’M

Çok iyiydik. Sahada o forma için ter döken her oyuncu elinden gelen herşeyi yaptı. Volkan Demirel, Gökhan Gönül (Bence maçın yıldızı), Lugano, Bilica, Andre Santos, Mehmet Topuz, Özer, Cristian, Gökhan Ünal, Emre, Stoch, Alex, Niang ve hatta Selçuk bile. Eğer bu günde elinden tutmayacaksak, arkasında olmayacaksak Aykut hocanın, ne önemi var ki bu takım için 12 numaranın ? Ben, şimdi her zamankinden daha fazla arkasından durulması gerektiğini düşünüyorum Aykut Kocaman’ın. Basın yerden yere vurucaktır, ancak biz salak değiliz. Biz düşünebiliyoruz. Basınla gaza gelmeyecek, Aykut hocayı bugün her zamankinden çok destekleyeceğiz. Bunun bilincinde olduğumuz sürece yaralarımız kısa sürede kapanacaktır renkdaşlarım. Hayırlı ramazanlar.